niedziela, 16 grudnia 2018

Nie palę

     Po szumnych zapowiedziach i późniejszym, kilkutygodniowym milczeniu na ten temat, mogę stwierdzić: nie palę. Gdy tygodniami przygotowywałem się do tego aktu desperacji i próby siły silnej woli (bo silna wola może być słaba lub silna, tak jak słaba wola, która może być słaba lub silna), to ciągle coś mi w tym przeszkadzało, a to nerwy, a to nawyki, a to towarzystwo w pracy, a to towarzystwo po pracy, a to brak towarzystwa po pracy, a to przerwy podczas prób zespołu, a to tysiące innych powodów, które świadczą o tylko tym, że nie chciałem przestać. Ktoś dociekliwy i znudzony tym bełkotliwym wstępem do mętnego wywodu może z niecierpliwością zapytać, to jak to się stało, że w końcu przestałeś. By nieco złośliwie odwlec odpowiedź i spotęgować, taka mam nadzieję, ciekawość, wstawiam w tym miejscu dygresję na temat walki ze złymi nawykami. Otóż, nie zawsze warto walczyć z nimi na siłę. Czasem mogą one, w zupełnie niezamierzony sposób, pomóc w realizacji trudnych zamierzeń. Od dawna wiadomo o tym, że lenistwo gatunku ludzkiego jest głównym motorem postępu technicznego. Zawsze kombinujemy, jak coś robić, by się nie narobić, stąd te wszystkie wyręczające nas w wysiłku fizycznym maszyny jak i zmuszające nas, lecz już w komfortowych warunkach przytulnych siłowni, do wysiłku urządzenia. W pewien listopadowy wieczór sytuacja postawiła mnie w obliczu braku papierosów i prawdziwego dylematu, albo wyjść w słotę i chłód do odległego o 200 metrów od domu sklepu, albo dać upust wrodzonemu lenistwu i dać sobie spokój... i brak ruchu. Czy warto zaserwować organizmowi ruch, chłód, niewygody, by poczuć w płucach duszącą przyjemność i poddać się złośliwości zewnętrznej i wewnętrznej. Zrobiłem to, co zazwyczaj robię, czyli nic. By stłumić wrzask nałogu łajającego mnie za brak działania w celu nakarmienia głodu nikotyny (a "przykazanie" mówi, głodnego nakarmić, czy zatem zgrzeszyłem wobec samego siebie? - jeśli tak, to już to sobie wybaczyłem), poszedłem wcześniej spać. Rankiem... 4:50, jak zwykle byłem spóźniony i z powodu wprowadzenia elektronicznej kontroli wejść do zakładu, co praktycznie wyklucza możliwość niezauważonego spóźnienia do pracy, nie zajechałem po papierosy. W pracy po poprzednich próbach rzucania palenia, byłem już spalony jeśli chodzi o żebractwo papierosowe i było mi po prostu wstyd prosić o fajki pod, ciągle tym samym, powodem ich braku. I tak suma złych i dobrych cech charakteru (lenistwo, obowiązkowość, empatia, poczucie wstydu), będących w zdrowym balansie wewnętrznej równowagi, spowodowała kilkunastogodzinną przerwę w paleniu. Potem pozostała już tylko wewnętrzna konstatacja, "O! , może to wykorzystać i nie palić..." I tak jakoś poszłoooooo...

Bieżący komentarz
     Nie lubię kopania po kostkach, ale temu staremu pająkowi należy się .... Swymi obsesjami oplata kraj, oplata sumienia, nagina reczywistość do swych starczych wizji. Resza posłusznych i bezrefleksyjnych zombi realizuje jego pomysły....






Cytat tygodnia

     "Ale mężczyznom czegoś brakuje, nawet tym najsympatyczniejszym. Jakby cały czas byli nieobecni, jakby nie mogli zapamiętać, jak się nazywają. Za bardzo bujają w obłokach. Przestają widzieć, co maja pod nogami. Nie umywają się do kobiet, poza tym, że lepiej radzą sobie z samochodami i lepiej graja w futbol, a więc mają to, czego brakuje nam do doskonałości, no, czyż nie?"
Margaret Atwood "Opowieść podręcznej"

I właśnie dla tego wolę kobiety od mężczyzn :)

*****
Raporty z przesłuchań
czyli co w mych odtwarzaczach piszczy
***
Muzyka spod igły
Winylowy kąt

     Punkowi hardcore'owcy z Pittsburgh'a, choć płyta dość ciężka i wolna jak na typowy punk, ale łoją zdrowo, że aż miło. Trzecia płyta w dyskografii Code Orange "Forever": z 2017 roku.

     Po pięćdziesięciu latach znajomości w końcu nagrali wspólną płytę i do tego świetną. Chic Corea i Steve Gadd pokazują na niej co oznacza pojęcie jazz bez granic...
Chic Corea + Steve Gadd Band "Chinese Butterfly" z 2017 roku.
Chick Corea & Steve Gadd - Like I Was Sayin'
... i mój ulubiony kawałek:
Chick Corea & Steve Gadd - Wake Up Call

     9 marca 2018 roku ukazała się nowa płyta Jimiego Hendrixa. Znalazło się na niej 13 utworów z czego 10 nigdy nie publikowanych. Tak spuścizna tego geniusza gitary powoli wychodzi z najciemniejszych zakamarków wytwórni płytowych. warto posłuchać tych nagrań nigdy nie przeznaczonych do publikacji by zobaczyć Jimiego w pełnej krasie.
Jimi Hendrix - Mannish Boy
Jimi Hendrix - Hear My Train a Comin'

***
Muzyka codzienna -
samochodowa lub przed snem CD-kowa

     Tydzień za kółkiem zacząłem tradycyjnie i melodyjnie płytą The Beatles "Past Masters". To kompilacja z 1988 roku i chyba pierwsza płyta Beatlesów wydana na kompakcie. Uzupełnienie dyskografii, zawiera wszystkie nagrania, które nie trafiły na duże płyty zespołu, strony A i B singli, czwórki.

     Muzyka dance i elektronic w synthpopowym zespole, którego współtwórcą jest wokalista The Dillinger Escape Plan, czyli bardzo mocnej kapeli w której częściej krzyczy niż śpiewa. Tu zupełnie inne i... całkiem ciekawe oblicze. Ciekawy i zaskakujacy projekt, The Black Queen, Grega Puciato (The Dillinger Escape Plan), Stevena Alexandra (Nine Inch Nails, Ke$ha) i Josha Eustisa (Telefon Tel Aviv).
The Black Queen - Thrown into the Dark
The Black Queen - Your Move

     Kolejny Rammstein "Reise, Reise" z 2004 roku. Równo, mocno, po niemiecku, to zalety. Płyta nie najlepsza, ale też i nie najgorsza, równy poziom z jednym przebojem, a może nawet dwoma. Do samochodu... rewelacja !!
Rammstein - Mein Teil
Rammstein - Amerika
Rammstein - Keine Lust

     Ta płyta z pewnością nie jest najlepszą w dyskografii Offspring, a nawet jedną ze słabszych, w moim odbiorze. Prawie nic na czym można ucho zaczepić. The Offspring "Splinter" z 2003 roku. Z zespołu grającego punk (?) pozostał komercyjny gniot.
The Offspring - Hit That
The Offspring - (Can't Get My) Head Around You


     EP-ka "Hybrid Theory" z 1999 roku Linkin' Park. Pierwsze wydawnictwo pod tą nazwą, poprzednia to Xero. Jest niedostępna w sklepach, można ją dostać jedynie po dołączeniu do fanklubu Linkin Park Underground lub na aukcjach internetowych. Muzyka nie tak jeszcze przebojowa jak na następnych płytach.
Linkin Park - Carousel
Linkin Park - And One





Do następnego klika
czarT





niedziela, 9 grudnia 2018

Strach

     Żyć tu i teraz. Mieć czy być to źle postawione pytanie. Żyć, po prostu żyć. Nie żyć przeszłością, nie żyć przyszłością, być teraźniejszością. W każdą chwilę wkładać siebie, w każdej chwili dawać z siebie to co najlepsze. Co było w przeszłości już wiesz. Co będzie w przyszłości, tego nie wiesz, możesz jedynie przeczuwać. To co jest teraz, czujesz i wiesz. Jeśli żyjesz w wyimaginowanym przez twój mózg świecie wyobrażeń o tym co było, lub o tym co będzie, czego się spodziewasz tracisz chwilę która trwa. Tracisz jedyną okazję by zaistnieć tu i teraz, by coś dla siebie lub innych zrobić, by czuć, że istniejesz a chwila obecna coś znaczy. A ta chwila znaczy bardzo wiele, bo decyduje o Twojej chwili przyszłej, tej której nie znasz ale za chwilę poznasz. Jeśli jesteś poza tym odczuwaniem, tracisz istotę życia i Twego istnienia. Nie żyjesz, a snujesz się w świecie wyobrażeń o życiu. Wyobrażasz je sobie, jak powinno wyglądać, czytasz o nim i nigdy nie będziesz żył, bo to życie Cię omija, a Ty nawet tego nie czujesz odurzony snami i wyobrażeniami. Twoim życiem rządzi strach. Proces wychowania uczy Cię strachu przed karą. Ten sam strach wpaja Ci wyznawana tradycyjnie wiara. Media straszą Cię przeszłością, epatując najgorszymi jej przejawami w postaci hot newsów pełnych okrucieństwa i przemocy (bo to się sprzedaje), straszą Cię apokaliptycznymi wizjami przyszłości (bo to się sprzedaje) i nic dziwnego, że pragniesz uciec w świat swych wyobrażeń. Czy taka jest rzeczywistość? Skąd możesz to wiedzieć jeśli w niej nie żyjesz. Boisz się przeszłości, bo Cię w niej nie ma. Boisz się przyszłości, bo Cię w niej nie ma. Boisz się teraźniejszości, bo Cię w niej nie ma. Nie ma Cię tu i teraz zatem boisz się tego czego nie znasz. Boimy się nieznanego, bo wpojono nam strach przed nim. Ciekawość dziecka została zabita nie przez proces własnych doświadczeń, a przez całą zewnętrzna machinę, która pracuje na to, by utrzymywać Cię w strachu. Łatwiej rządzić tymi którzy się boją, niż tymi, którzy są ciekawi nieznanego i szukają swojej prawdy, nie przyjmując bezkrytycznie prawd narzuconych. Żyj tu i teraz i sam znajdź własną prawdę i sens. Zacznij od kwestionowania wszystkich autorytetów a po sposobach ich obrony przed Twym sceptycyzmem, rozpoznasz ich intencje. Niech strach nie rządzi Twymi wyborami, niech zacznie nimi rządzić ciekawość dziecka, dociekliwość badacza, ale do tego potrzebna jest Twoja obecność tu i teraz...

Bieżący komentarz

     Pryska mit dobrej zmiany. To po prostu zmiana kiepskich aktorów na jeszcze gorszych. Gorzej przygotowani merytorycznie, raczej nieudacznicy niż ludzie sukcesu. Kłamiący z mniejszym polotem i bez wyobraźni, czym obrażają moją inteligencję. Niszczący wszystko, nawet swą rodzinę. Tworzący bardzo silną sieć powiązań i układów partyjnych, towarzyskich, biznesowych, bez żadnej żenady, wręcz chwaląc się tym jako zaletą. Bezczelność, czy głupota. Ja niestety podejrzewam i jedno i drugie...

Cytat tygodnia

     Fragment wywiadu z Piotrem Orzechowskim (rozmawia Marek Romański) z listopadowego numeru Jazz Forum:
JF: Gdzie w tym wszystkim jest polskość? Czym jest dla Ciebie?
PO: Odpowiem może przekornie - jeżeli polskość istnieje, to istnieje spontanicznie. Jeśli zakładamy, że jest czymś dobrym, to wystarczy zatem przeżywać dobrze życie, a polskość pojawi się sama. Nie znajdziemy jej na pewno poza nami samymi - to jest coś, co albo jest w nas, albo w ogóle tego nie ma, i nie do końca mamy na to wpływ. Do nas należy tylko tyle, że możemy i powinniśmy robić rzeczy, które najbardziej chcemy robić, więc trzeba raczej skupić się na pięknym przeżywaniu życia, a nie umieszczaniu go w kategoriach polskości czy hiszpańskości.Artyści, których podziwiamy, też poświęcają się sztuce w sposób, który oni sami uznali za najlepszy. Nie wymyślają sobie najpierw, że będą Keithem Jarrettem czy Charlesem Mingusem, tylko po prostu grają. I to dobrze grają. My też mamy po prostu dobrze żyć, a to, jakie kategorie przez to wytworzymy, to już nie nasz interes. Ja z polskością się utożsamiam, to oczywiste, ale mam świadomość, że ja jako człowiek ją tworzę, a nie odwrotnie.

*****
Raporty z przesłuchań
czyli co w mych odtwarzaczach piszczy
***
Muzyka spod igły
Winylowy kąt

     Bardzo ładna i bluesowo stylowa płyta Taj Mahal "Oooh so good'n blues" z 1973 roku. Szósta płyta w dyskografii tego wykonawcy. Wszystkie numery akustyczne, słucha się świetnie.

     Oxbow powstał pod koniec lat 80-tych w San Francisco i zawsze nagrywał ... niebanalne płyty. Zaliczany do gatunku noise i punk, niewątpliwie poszerza i przekracza te granice. bardzo ciekwy przekaz. Siódma w dyskografii i ostatnia, jak dotychczas, płyta "Thin Black Duke" z 2017 roku.

     Polska grupa która stała się, po latach, legendą. Muzycznie wyraźnie wyprzedziła swoje czasy, przynajmniej na naszym rynku. Ostry, żywiołowy rock robiący wrażenie do dziś. Kobong z pierwszej płyty "Kobong" z 1995 roku.
Kobong - Rege

***
Muzyka codzienna -
samochodowa lub przed snem CD-kowa

      TOOL "Lateralus", trzecia i zarazem przedostatnia płyta zespołu z 2001 roku. Tytuł jak i okładka odnosi się do patrzenia z boku, co jest pożądaną cecha artysty. Jak każda z dotychczasowych płyt TOOL, świetna... Rock, metal na niedościgłym poziomie.
Tool - Schism
Tool - Parabola
Tool - Lateralus

     Singiel a w zasadzie EP-ka Rammstein "Mein Teil" z czterema wersjami, remiksami tego utworu. Od rocowej ekstazy oryginału do ostrego techno... Zdecydownie wolę oryginał niż te wszystkie re...mixy 
Rammstein - Mein Teil
Rammstein & Pet Shop Boys - Mein Teil (remix)

     Emigrate, projekt gitarzysty Rammstein Richarda Kruspe. Zespół powstał w 2005 roku i do dziś nagrał dwie płyty. Na pierwszej płycie z 2007 roku wyraźnie słychać Rammstein w warstwie gitarowej. Przebojowa i dużo lżejsza muzyka, choć z rockowym pazurkiem.
EMIGRATE - My World
EMIGRATE - New York City

     Projekt gitarzysty Billy'ego Howerdel'a o nazwie A Perfect Circle z drugiej płyty "Thirteenth Step" z 2003 roku. Grupę tworzą członkowie różnych działających zespołów, spokojnie więc nazwać można ją supergrupą. Wokalistą jest Maynard James Keenan z TOOL. Alternatywny rock z bardzo dobrym wokalem.
A Perfect Circle - Weak and Powerless
A Perfect Circle - Outsider

     Trzy single Linkin Park, Papercut (2000), Faint (2003), Somewhere I Belong (2003). Mieszanka metalu, rapu, dość melodyjnego i rytmicznego, bez zawirowań, świetnie sprzedający się produkt, którego czasem używam dla swej rozrywki bez głębszych "uczuć".
Linkin Park - Papercut
Linkin Park - Faint
Linkin Park - Somewhere I Belong





Do następnego klika
czarT





wtorek, 27 listopada 2018

Nudy

     W moje pisanie wkradła się nieregularność i należy się do tego przyzwyczaić Lepiej nie będzie, jeśli chodzi o systematyczność. Lepiej już było, teraz szarość i codzienność, by nie użyć wyświechtanego, proza życia. I naprawdę nie dzieje się nic... aż do końca. Czasem tylko przejmujące do szpiku kości i powodujące niepohamowane drżenie ciała zimno, biegnące od karku w dół. Opanowałem już strach z nim związany i potrafię odpowiednim oddechem, pozbywając się emocji, nad nim zapanować, ale ono wciąż gdzieś we mnie jest i od czasu do czasu usiłuje przejąć ciało we władanie. Namiastka czy zapowiedź? A dokoła rzeczy i ludzie wciąż ciekawsi i otwierający mi nowe spojrzenia na rzeczywistość lub jej nierzeczywistość, realnie nierealni. Widziałem człowieka który rozmawiał z Wyższym Bytem (Bogiem?), budził i uśmiech i grozę i irytację. Tak zwyczajny i tak niezwykły w swym szaleństwie, tak szary i tak zmęczony tym co się z nim działo i tak powoli dobierający słowa do swych wizji... przeżyć... tak realny...
Jednym słowem, nudy.... tak na prawdę nie dzieje się nic, nie dzieje się nic, aż do końca.......
I o ile jestem pewien, że rozmowa się odbyła, to nie jestem pewien co do realności (nie realizmu) Wyższego Bytu, czy zaistniał jako interlokutor, czy był tylko wytworem mózgu... ale proces wciąż trwa. Może snop światła rzuci na to wydarzenie słowo pisane, bo "ziemski" bohater rozmowy obiecał spisać swe wrażenia i udostepnić. Czyżby powstawała współczesna Ewangelia... czy będzie mniej wiarygodna, bo nie ma dwóch tysięcy lat?


Bieżący komentarz

     Ciekaw jestem na ile wierzycie Prokuratorowiu Generalnemu z nadania panującej nam łaskawie partii, że będzie w stanie niezależnie wyjaśnić najnowszą aferę ocierającą się o rządzących. czyżby w tym celu potrzebna była reforma wymiaru sprawiedliwości? Tylko te sądy wciąż mogą wywinąć jakiś numer, ale podchody by "naprawić" sytuację wciąż trwają.

Cytat tygodnia

     Lao Tzu mówi, że przeciwieństwa nie są tak naprawdę przeciwieństwami, ale swoimi dopełnieniami. Nie dziel ich, podział jest fałszywy, one są jednością, są współzależne. Jak miłość może istnieć bez nienawiści? Jak współczucie może istnieć bez gniewu? jak życie może istnieć bez śmierci?Jak szczęście może istnieć bez nieszczęścia? Jak niebo jest możliwe bez piekła?
     Piekło nie jest przeciwne niebu, wzajemnie się dopełniają, istnieją razem, są dwiema stronami tego samego medalu. Nie wybieraj. Ciesz się jednym i drugim. Pozwól istnieć jednemu i drugiemu.. Stwórz harmonię między nimi, nie wybieraj. Twoje życie stanie się symfonią przeciwieństw, a to jest życie najwspanialsze z możliwych. W pewien sposób będzie najbardziej zwyczajne, w inny - najbardziej niezwykłe.
Tao trzy skarby
Komentarze do TAO TE CHING Lao Tzu

*****
Raporty z przesłuchań
czyli co w mych odtwarzaczach piszczy
***
Muzyka spod igły
Winylowy kąt

     Debiut solowy Briana Eno "Here Come The Warm Jets" z 1974 roku. Słychać jeszcze wpływy glam rocka, ale już zapowiada ona dużą muzyczną oryginalność Briana.

     Trzeci studyjny album Nine Inch Nails, czyli Trenta Reznora i producenta Alana Mouldera. Kontynuuje linię poprzedniej płyty (The Downward Spiral), czyli ambient, rock i elektroniczne bity.
Nine Inch Nails - The Day The World Went Away
Nine Inch Nails - We're In This Together
Nine Inch Nails - Into The Void

     Debiut płytowy Smashing Pumpkins "Gish" z 1991 roku. Grupa zaszufladkowana jako zespół grunge'owy ale niewiele mająca wspólnego, muzycznie, z tym ruchem. Rock z elementami psychodelii i pop i elektroniki i nawet metalu. Dobra mieszanka ...
The Smashing Pumpkins - Rhinoceros

***
Muzyka codzienna -
samochodowa lub przed snem CD-kowa

     Tool nie nagrywa złych płyt a robi to dość rzadko. Druga w dyskografii "Ænima" z 1996 roku. Album poświęcony zmarłemu Billowi Hicksowi.
Tool - Stinkfist
Tool - Sober
Tool - Ænema

     Brudna płyta Alice In Chains... Tytułowy "Brud" to heroina... Ciężka płyta o narkotykowym nałogu i bezsilności. Alice In Chains "Dirt" z 1992 roku. Arcydzieło rockowe o uzależnieniu...
Alice In Chains - Angry Chair
Alice In Chains - Rooster
Alice in chains - Rain when i die

     Drugi z minialbumów AiC wydany w 1992 roku, przed "Dirt". Melancholijny, akustyczny, z czterema tylko utworami.
Alice In Chains - Got Me Wrong
Alice In Chains - Right turn





Do następnego klika
czarT