Wspominam .......... a moje dzieci to sataniści !!!!

Na początek żarcik, bo dobry żart jest wiele wart. Wiele tynfów oczywiście. Czym był tynf .... czy zgadli byście ?
Chińczyk sprzedał duszę diabłu .............................. po dwóch tygodniach dusza się zepsuła.

*****

Moje dzieci to SATANIŚCI !!!!! Widzę u nich już pierwsze objawy obłąkania.
Takie kazanie usłyszałem podczas tych dni, odwiedzając groby rodzinne i kościoły.
Helloween to święto satanistyczne, a takie zabawy kończą się wcześniej czy później obłąkaniem. 
Szczerze ? Nie wiedziałem czy śmiać się, czy płakać ... Moi obaj synowie byli na halloween'owych balach.
Ale jak tak patrzę na swych synów .... to coś z prawdy jest z tym obłąkaniem ....

*****

Czasem człowiek lubi sobie powspominać. Ten człowiek co lubi, to ja. A Cóż mogę wspominać, jeżeli nie muzykę na której kształtowały się mój wypaczony gust. Tak spodobał mi się poprzedni motyw związany z prywatkami, że postanowiłem uporządkować trochę te wspomnienia i pociągnąć przez parę tygodni. Nie będę wspominał wykonawców typu Halina Kunicka (chociaż razem z rodzicami słuchałem jej piosenek z płyt odtwarzanych na cudzie polskiej techniki audio, adapterze Bambino ...). Ponieważ zacząłem od tańców, ten temat mogę eksploatować bez końca, bo nie lubię i nie umiem tańczyć. Ale przecież jest takie rosyjskie powiedzenie "My nie tańcory, my j..aki ;o))
W bloku było nas trzech równolatków. Wszyscy mieszkaliśmy w jednej klatce i jeden pod drugim. Piotrek na górze, ja w środku i Józek na dole. Wszyscy mieliśmy magnetofony ZK. Swój pamiętam, był to ZK 120, a potem (chyba) 140 T. Jak jeden puszczał muzykę, od razu dołączał drugi i trzeci. Sąsiedzi mieli niezłą kakofonię. Ale lepsze to niż podpalanie saletry z cukrem na klatce schodowej (sąsiedzi zaczęli wynosić meble, myśląc że to pożar, a to był tylko nasz "żart"). Często "ryczał" też mój gramofon stereofoniczny (dwa głośniki !!!!) Stereo Hit. A czego słuchaliśmy jako nastolatkowie ( 11-15 latkowie)? Przede wszystkim glam rocka. Tego się słuchało, to się tańczyło i przeżywało. Szafy oklejone zdjęciami z gazet, na szafie kolekcja butelek po zagranicznych trunkach, a w uszach glam rock !!!!
Do dzisiaj świetnie potrafimy bawić się przy nagraniach Gary Glittera. Czy ktoś może przy tych nagraniach usiedzieć spokojnie (chociaż sam wykonawca skończył chyba z wyrokiem za ...... coś z seksem.... i to chyba z nieletnią). Czy to na pewno rock'n'roll?
Gary Glitter - Rock and Roll (Part1)
Już wtedy chciał być dotykany .... nie wiadomo gdzie:
Gary Glitter - Do You wanna Touch Me
Uważał się nawet za lidera .... gangu (chyba muzycznego) ;o))
Gary Glitter - I'm The Leader Of The Gang
Tańczyło się też przy małej basistce, której instrument był większy od niej ;o)) Ale miała za to temperament !!!!
 Suzi Quatro - 48 Crash
Suzi Quatro - Suzi Quatro - Devil Gate Drive
Niektóre z nagrań nawiązywały i zachęcały wprost do tańca. Takie "słodkości" proponował zespół Sweet:
Sweet - Balroom blitz
Sweet - Blockbuster
Jeszcze jeden grający rytmicznie i tanecznie zespół glamrockowy. Ci nie proponowali już słodkości, to było jak tarzanie się w błocie (mud - błoto). Mnie na prawdę do dzisiaj te nagrania graja w głowie !!! Zespól MUD (ciekawe kto układał im choreografię tańca ?)
Mud - Dynamite
Mud - Tiger Feet
Głos Noddy Holdera wypaczył mi pogląd na wokalistykę. Od czasów Slade podobają mi się przede wszystkim krzyczący i charczący wokaliści. Co to za frontman, który coś tam dyszy do mikrofonu. Jak ryknie to przynajmniej dobrze go słychać !!!!! Ależ ja szalałem przy tym nagraniu :
Slade - Get Down and Get With It
Slade - Skweeze Me Pleeze Me
Na koniec kapela którą uwielbiałem i lubię do dziś, T. Rex. Szkoda że jej założyciel i gitarzysta, tekściarz, Marc Bolan, zginął przedwcześnie w wypadku samochodowym. Gdy odszedł, właśnie zaczynała się era punk rocka. A on pomagał młodym punkowym kapelom. Ciekawe jak znalazł by się w tej punkowej anarchii. Kilka moich ulubionych nagrań, ale tylko kilka bo zajął bym wam cały wieczór: Starałęm się unikać tych największych przebojów z "Children Of The Revolution" na czele.
T.Rex - Mad Donna
T.Rex - Solid Gold Easy Action
T.Rex - The Slider
T.Rex - Rip Off
T.Rex - Mambo Sun
Jeszcze jedno nagranie które było przebojem. Ale nie mogę go pominąć, bo my też graliśmy to na imprezach i ogniskach z gitarą akustyczną (a nawet z dwoma).
T.Rex - Metal Guru
A oto nasza wersja z roku 1982 ;o))
KOT2KC - Metal Guru
Jeszcze jeden zespół, który zaliczany jest do tego nurtu, ale czy aby na pewno to to samo? Śpiewał tam "piękny cygan", a zespół to Roxy Music. No to śpiewaj nam "piękny cyganie" a panny niech mdleją ;o))
Roxy Music - Virginia Plain

Nie wiem co za tydzień? Polscy wykonawcy z lat 70-tych, czy Art Rock z lat 70-tych, a może początki hard rocka?
Na zachętę polska grupa TEST w której grał nieśmiertelny gitarzysta (dzisiaj w składzie Perfect) Dariusz Kozakiewicz. Tak grał polski zespół w roku 1974:
Test - Przygoda bez miłości

*****

Obywatel NIP rysa histeryczna ciąg dalszy. 
Dzisiaj parę następnych zdjęć z historii Obywatela NIP. Ja świetnie się bawię oglądając je, wy możecie je pominąć ..... ale nie mówcie mi o tym ;o))

 Znowu mnie nie widać. Ależ byłem wstydliwy ;o((

Sułek usiłował zjeść mikrofon i miał krótkie włosy !!!!

Sarna jak zwykle myśli nie wiadomo o czym.

Sułek śmieje się, czy warczy ???

Jeszcze z Konradem, jeszcze parę kilo młodsi.

Czasem ktoś z nami grał, bo chciał.

Niestety nie wszyscy widoczni na tym zdjęciu jeszcze żyją.

To musiała być bardzo zaangażowana piosenka !!

A potem nastał rok Zebranocek. Szkoda że lokal już nie istnieje. 

*****

Protokoły z muzycznych przesłuchań.
Początek weekendu spędzony w samochodzie z częścią rodziny a w tle muzyka.
Klasyka polskiego punka dobrze sprawdza się w takich sytuacjach. Dobrze dla kierowcy, czyli mnie. Inni proszą o ściszenie. Ściszam ,ale słyszę. Tą klasyką była Pidżama Porno z płyty "Ulice jak stygmaty - absolutne rarytasy", wydanej w 1999 roku. Zawiera materiał z pierwszej płyty (1989 - Ulice jak stygmaty), ale nagrany na nowo plus dodatki. To ta trochę bardziej drapieżna twarz Grabaża. Lubię ;o))
Pidżama Porno - Dłoń która podpisała papier
Pidżama Porno - Szalone Lato
By nie drażnić współpasażerów zmieniłem muzykę na spokojniejszą. Też się spodobało, nie musiałem ściszać. Szwedzki gitarzysta Ulf Wakenius w dobrym towarzystwie, w 2006 roku nagrał płytę z muzyką Keith'a Jarrett'a "Notes From The Heart". Spokojna i piękna płyta:
Ulf Wakenius - My Song
Ulf Wakenius - The Windup
Nadal w kręgu jazzu ze Skandynawii, płyta dołączona do ostatniego numeru Jazz Forum "Danish Delight - Jazz From Scandinavia". Muzyka zróżnicowana ale niektórych wykonawców warto poznać bliżej. Na przykład tych, grających cover ..... Led Zeppelin:
Pasporg's Odessa XL - Black Dog
A co dzieje się gdy spotykają się gitarzyści z różnych kręgów kulturowych? Na przykład afrykański John Lee Hooker (tak został zaszufladkowany) i amerykański niespokojny duch gitary? Powstaje doskonała muzyka !!!! Piszę o płycie sygnowanej nazwiskami dwóch gitarzystów, Ali Farka Toure i Ry Cooder. Posłuchajcie sami, ja uwielbiam takie połączenia różnych kultur, bo to daje nową jakość:
Ali Farka Toure & Ry Cooder - Diaraby
Ali Farka Touré with Ry Cooder - Amandrai
Droga powrotna, wszyscy przysypiają, za oknem samochodu sypie śnieg, ja włączam The Raconteurs. Zaraz znowu proszony jestem o ściszenie, ale przynajmniej atmosfera się ożywia i w samochodzie i na ośnieżonej drodze. Znowu Jack White z kolegami, czy on musi być na tylu płytach ? Ale płyta "Consolers of the Lonely" niezła, przynajmniej za kierownicą ;o))
The Raconteurs -  Consolers of the Lonely
The Raconteurs - Old Enough
Jazdę zakończyłem szczęśliwie i uczciłem to słuchając muzyki pełnej spokoju, ale zarazem niepokojącej i smutnej. Mnie zawsze nastraja, a raczej rozstraja na smutno, więc choć lubię tego wykonawcę, rzadko sięgam po jego płyty. Chodzi o David'a Sylvian'a, a ten projekt (płyta) to Rain Tree Crow.. Powinna to być kolejna płyta Japan, ale nie jest. Kontrolę nad materiałem przejął David Sylvian i słychać to w każdym takcie. "Rain Tree Crow" z 1991 roku:
Rain Tree Crow - Every Colour You Are
Rain Tree Crow - Black Water
Rain Tree Crow -  Blackcrow Hits Shoe Shine City
Dla poprawy nastroju nie krzyczałem jak dziecko, w ciemnym zamknięte pokoju, a słuchałem kolejnej progresji z pożyczonej płyty. Progresja balladowa i bardzo nastrojowa. O miłości i takich tam uczuciach.Pomysłodawcą jest Jason Hart. Nic wam nie mówi to nazwisko? Mnie też. Wiem że jest klawiszowcem w Renaissance. A grać umie i nastrój tworzyć też umie. Jak zwykle przy słuchaniu kojaży mi się z kilkoma progresywnymi zespołami, na czele z wczesnym Genesis, ale głosu Gabriela niestety nie ma.
I And Thou z debiutanckiej płyty "Speak" wydanej w tym roku:
I And Thou - Speak
I And Thou - Go or Go Ahead
Znowu zetknąłem się (bo pożyczyłem) z płytą argentyńskiego zespołu Nexus. Płyta wydana w tym (2012) roku, nosi tytuł "Aire". Muszę przyznać że podobają mi się coraz bardziej, bo zamiast zastanawiać się kogo przypominają, po prostu słuchałem. Dobra progresja, bo dobrze się kojarzy a muzyka o mocniejsza niż I And Thou. Co też jest plusem. W pewnym momencie złapałem się na myśli że są momenty gdy brzmią trochę jak ........... stary, dobry , polski, Exodus.
Nexus - Espejismo
Nexus -  La Corte Final
Klasyka, klasyka !! Wydana w 2004 roku płytRed Hot Chili Peppers "Live In Hyde Park" jest pierwszą płytą koncertową w dyskografii RHC. Czy to dla tego,że jak twierdzą niektórzy, wokalista nie potrafi śpiewać, a w studio można zrobić wszystko. A czy to dla tego że nie lobią nagrań gdy grali z innym gitarzystą niż John Frusciante. Nagrania koncertowe też można poprawić w studio, na przykład nagrać na nowo wokal (byle na takim samym lub tym samym mikrofonie) i spokojnie można go "wkleić" w koncert zamiast oryginalnego nagrania ...... Nie wiem jak i co i czy w ogóle coś poprawiano, ale ten koncert mnie trochę nudzi. Dobór nagrań nie najciekawszy a technicznie ..... to wszystko w porządku (ale pozostają moje podejrzenia, bo potrafią na koncertach straszliwie odchodzić tonacyjnie od oryginałów, szczególnie wokal - czyli po prostu fałszować niemiłosiernie ). Ale Flea jest klasą sama w sobie ;o))
RHCP - Intro & Can't Stop
RHCP - By The Way
Czy ja sam siebie muszę katować. Nie podobała mi się poprzednia płyta, nie podobała mi się poniższa płyta. Ale po prostu chciałem sprawdzić, czy na pewno Radiohead nagrywali coraz gorsze płyty. I okazało się że TAK !!!!! Przy "Amnesiac" wydanej w 2001 roku, o mało nie zasnąłem. Nudyyyyyy. Może inny zespół oceniał bym inaczej, ale oni nagrali przecież "O.K. Computer" .......................
Radiohead - Pyramid Song
Radiohead - Morning Bell
Żegnam zanudzony na śmierć .......... Już wyjąłem dużo żywsze płyty ;o))

Nic mi nie wychodzi.

Nic mi ostatnio nie wychodzi, nawet włosy. Innym przerzedza się czupryna, a moja tylko siwieje. Włosy zamiast wypadać, ciągle rosną. Najbardziej widać to na twarzy. Siwiejący zarost porasta ją coraz bujniej. Ale przecież nie zaryzykuję golenia się rano. Do pracy wstaję około szóstej i wczoraj taki półprzytomny, wyjmując ubrania, przyciąłem sobie palec drzwiami szafy. A co by się stało gdybym zaczął się golić ostrym narzędziem? Strach pomyśleć. Dla tego od czasów studenckich chodzę zarośnięty i nie jest to kwestia mody, czy lenistwa, ale BEZPIECZEŃSTWA.
Nie wyszło mi też dzisiaj, wcześniejsze opublikowanie notki. Dla czego? Bo wcześniej nie wyszła mi szybka zmiana opon na zimowe. Miało być szybko, ale poranny opad śniegu przygonił takich spryciarzy jak ja. I trzy godzinki w kolejce się stało. I ciemna noc a ja z notką w lesie. I znów nie wyjdzie mi napisanie czegokolwiek mądrego i głębokiego. Przemyślenia i myśli mądre i głębokie to ja mam w ................. głowie. Ale są one tak głębokie,że nie mogę się do nich dostać i wywlec ich (siłą) na światło dzienne. Ale przecież je mam ..... ja bym nie miał?
Na przykład dzisiaj Zibi został prezesem PZPN i mam taką myśl, jedną, że nie wiem czy się cieszyć (jakby było z czego) czy nie, bo nie wiem jak to będzie ;o))
Zibi już kiedyś był trenerem reprezentacji .............
Ale przejdźmy do tego co mi (nam) wychodzi. Wyszedł nam koncert z okazji X lecia (choć nagranie tego do końca nie potwierdziło ale też nie obaliło tego twierdzenia). Aaaaa i żeby nie zasłużyć na słuszną i konstruktywną krytykę kolegi z zespołu, powiem prawdę. Koncert był dobry, publiczność żywiołowa i na koniec żałowaliśmy że to już (wzmiankowany wcześniej) koniec. Ale nic straconego, za dziesięć lat będzie dwudziestolecie !!!
Nudny jestem z tym naszym zespołem o nazwie Obywatel NIP?  Trudno, musicie wytrzymać. A będzie dużo do wytrzymania, bo zaczynam prezentację zdjęć z historii zespołu. Zdjęcia przygotował Sułek, więc z założenia są wybrane tendencyjnie i bez gustu. A przygotował je do prezentacjo podczas koncertu (na prześciera.... tfu !!!, na ekranie za nami). I prezentacja taka odbyła się i została przyjęta z wielkim zainteresowaniem i entuzjazmem.

Pierwszy rok istnienia (2002) zespół spędził w oczekiwaniu na mnie. To znaczy oni wówczas, jeszcze nie wiedzieli że czekają, ale się dowiedzieli. Czas spędzali w smutku i tęsknocie za czymś co się miało dopiero wydarzyć.

   

Obywatel NIP Rysa Histeryczna

"Zjazd gwiazd", czyli przedlodowcowe początki.

Tu Sułek trochę przesadził. Za kim miały iść sznuruniem, jak mnie jeszcze w zespole nie było?

 I w końcu pojawiłem się ja. Cóż za głos, wdzięk i ruch sceniczny ...........

Inne ujęcie, szał, szał szał.

Ja zapewne byłem chory (na nieśmiałość) i śpiewałem zza kolumny.

Pierwsza płyta (demo), nagrana i wydana przez nas, dla nas ;o))

C.D.N.

 

*****
Protokoły z muzycznych przesłuchań.
Weekend upłynął pod znakiem (ale przecież to nie jest dobre słowo, raczej przy dźwiękach) Grateful Dead. Na początku swej kariery eksperymentowali z ............ jak to hipisi, a za tym poszły eksperymenty muzyczne grane pod wpływem. Potem odżegnywali się od tych czasów i używek i grali ........... country, soft rock i inne g... , co niestety na tej płycie słychać. Trzypłytowe wydawnictwo "Crimson, White & Indigo: Philadelphia, July 7, 1989" to koncert nagrany w 1989 roku a wydany w 2010. Płyta rozczarowała mnie, trzy płyty na których grają country, lub covery w stylu country. Elementy psychodelii są w jednym, no może dwóch nagraniach (ale elementy całkiem niezłe). Graja wolno, grają soft, grają country i trochę nudzą.
Grateful Dead - Fire On The Mountain
Czy podoba się Wam ta wersja tego nagrania?
Grateful Dead - Knockin' On Heaven's Door

Następna płyta była miłym zaskoczeniem. Zespół pochodzi z Argentyny i gra rock progresywny. W ich muzyce słychać wszystkie możliwe zespoły lat 70-tych, ale muzyka nie nuży, a czasem zaskakuje świeżością (tych co lubią taką muzykę). Ja miałem dużą frajdę podczas słuchania i po raz kolejny przekonuję się że niezłą muzykę można tworzyć poza strefą wpływów anglosaskich. ACHA !!!! I śpiewają w swym ojczystym języku, co dodaje muzyce dodatkowego smaku :o)) Zespół Nexus z płyty wydanej w 2007 roku "Perpetuum Karma":
Nie jest to może reprezentatywny utwór z tej płyty, ale jedyny który znalazłem. Ten jest wręcz ładny a w innych słyszę EL&P, wczesne Genesis, Yes ..............
Nexus - Del Abismo al Sol
Dalej w kręgu rocka progresywnego z pożyczonych płyt była znowu grupa Caravan (to konik kolegi , ale konik jak koń)." Blind Dog at St. Dunstan's" z1976 roku to ósma płyta w dyskografii Caravan i jest dość rockowa i mocna (jak na Caravan, czyli dość spokojna). Już pisałem, ale powtórzę, czasem miło przypomnieć sobie te czasy ;o)) Utwór kończący płytę:
Caravan - All The Way
I coś ze środka :
Caravan - A Very Smelly Grubby Little Oik/Bobbing Wide/Come On Back/Olk (Reprise)
*****
Porzucam na chwilę relację z przesłuchań, by przypomnieć sobie czego słuchałem w podstawówce. Wiecie przy czym szalałem na prywatkach w wieku lat .... nastu? Pamiętam ciemne pokoje pierwsze pocałunki i ............... SLADE !!!!!!!!!! Na prawdę szalałem przy tym , krzycząc "We're all crazy now !!!!!!!!!!!!!!"
Slade - Mama Weer All Crazee Now
Skakałem słuchając tego hałasu :
Slade - Cum On Feel The Noize
To między innymi oni wypaczyli mi gust muzyczny na zawsze .....
Dopiero potem (gdy miałem już lat ... więcej niż 12) przyszła fascynacja taką muzyką (i pozostała do dziś, bo to jeden z mych ulubionych numerów ale też odtańczony):
Iron Butterfly - In A Gadda Da Vida
A ten numer ? Też odtańczony (to się tańczyło przytulonym przez ponad 26 minut !!!!!!!) i uwielbiony :
UFO - Flying
I jeszcze jeden numer (to już liceum) i zawsze taniec na kolanach ze świeczką między mną i K.O. ...... 
Budgie - In The Grip Of Tyrefitter's Hand
Dziś jak słucham mam ochotę paść na kolana, ale co żona i dzieci powiedzą ;o))
*****
I hajda dalej do słuchania, ale już bez tańców, bo coś mi w kościach strzyka ;o))
Radiohead "Hail To The Thief" z 2003 roku. Nie jest to płyta genialna, jak "O.K. Computer" ale jeszcze rockowa i choć spokojniejsza, to świetnie nagrana. Choć brakuje mi dynamizmu (ale bez przesady trochę jest, czego dowodem wybrane nagrania), to jednak doceniam i słuchałem z przyjemnością. 
Radiohead - There there
Radiohead - 2+2=5
Ci grali dość spokojnie, następni próbowali rozerwać mi samochód. Próbowałem zrozumieć teksty, ale dałem sobie spokój (bo to co zrozumiałem hm .......), ale nie o to chyba chodzi. Jest czad, nie ma głębi to skacz i nie próbuj zrozumieć ;o)) Polski zespół z Rzeszowa. Jesus Chrysler Suicide z płyty "Schizovirus 0" z 1995 roku. Jest energia, jest dobrze, choć nie zachwycająco i przydało by się popracować nad angielską wymową.
Jesus Chrysler Suicide - Lufanga Speed
Jesus Chrysler Suicide - Anaconda's Child
A pisałem że nie lubię popiskujących płyt Radiohead? Pisałem ,a następnie taką właśnie płytę włożyłem do odtwarzacza. "Kid A" z 200 roku. troche przesadzam z tym popiskiwaniem, ale panowie przeżywali chyba fascynację elektroniką i w kilku utworach zapomnieli o gitarach. Mnie się ta płyta nie podoba, ale przecież każdy ma prawo do złego gustu i zapewne wielu osobom przypadła do tegoż. Ale są jednak na niej nagrania których słucham z przyjenością:
Radiohead - The National Anthem
Radiohead - Optimistic
Na koniec mistrz Neil Young. Tym razem bez swej kapeli (Crazy Horse) a z zespołem Pearl Jam. Na okładce nie znajdziecie żadnej informacji o tym ze grają tam chłopcy z Pearl Jam, ale w środku można się doczytać. Neil, nawet z Pearl Jam, to Neil i za to go lubię. Lata nie ujmują mu energii. Płyta z 1995 roku "Mirror Ball". Surowa i prosta muzyka, nagrana podczas czterech sesji, niemal na żywo.
Neil Young - Song X
Neil Young - Downtown

Koncert, koncert i po koncercie.

Koncert, koncert i po koncercie. Goście byli, my graliśmy. Goście klaskali (czasem i rachitycznie) my graliśmy. Goście pryskali innych gości szampanem (a w zasadzie jeden gość - więcej go nie wpuścimy), my graliśmy, a potem wycieraliśmy sprzęt i scenę. Goście palili zimne ognie, a my graliśmy. Potem goście się rozeszli .... wtedy już nie graliśmy. Co tu gadać, było minęło, kto nie był ................ niech się cieszy, będzie jeszcze miał okazję zobaczyć nas kiedyś na żywo po raz pierwszy w swoim życiu. Ci co byli nie mają już takiej okazji. Ale ci co nie byli, mogą przynajmniej zobaczyć zdjęcia:

 Halo,halo ! Tu Wszechobywatelska Lista Przebojów !!!

Obraz statyczny, ale muzyka jeszcze dziarska i dla niektórych osób za GŁOŚNA !!!!!

Gitarzysta szalał (na siedząco) aż u się berecik przekrzywił tyłem na przód.

Wokalista (dzień dobry) czasem się zawieszał (SKS).

Czasem ziewał, albo śpiewał i wówczas było go niestety słychać.

Basista, tym razem, się nie zawieszał i zagłuszał wszystkich (przynajmniej z odsłuchów).

Perkusista, jak zwykle odgrodził się od rzeczywistości ciemnymi okularami i myślał że go nie słychać.

Publiczność urzeczona naszą muzyką, podczas przerwy usiłowała spalić kino.

My z radości, że to już koniec, odtańczyliśmy tańce godowe.

Do tańca dołączyli fani i fanki. Ja tam się nie cieszyłem ;o))

Chcesz z grzywy, czy z liścia, pytam kogoś uprzejmie.

Mam nadzieję że wytrzymamy ze sobą i rodziny z nami, kolejne dziesięć (a może dwadzieścia) lat. Oby tylko nam się ciągle chciało, brak sukcesów nie zniechęcił a dopingował i starczyło weny (bo umiejętności przecież nie mamy).

*****
Protokoły z muzycznych przesłuchań.
No i czego on słuchał, czego słuchał .... tak chciałbym byście myśleli. A co tak na prawdę myście, nie wiem i na wszelki wypadek wiedzieć nie chcę ;o))
Właśnie ukazała się (po raz kolejny) reedycja płyt Pidżamy Porno. Jest więc okazja by sobie przypomnieć młodego Grabaża i spółkę. A lubię Go bardzo, przede wszystkim za teksty. Nie jest to może poezja, ale na tle naszej rockowej "twórczości" tekstowej, wyróżniają się i to bardzo. Zawsze z przyjemnością włączam płytę na której mogę też posłuchać niepokornych ale też inteligentnych tekstów. Więc słuchałem ..... Pidżama Porno "Złodzieje zapalniczek" z 1996 roku. Ciekawe że  kiedyś grali muzykę określaną jako punk rock ! Ale konieczna jest jeszcze jedna informacja. Ta reedycja płyty nie jest starą płytą. To jest ten sam materiał, ale nagrany na nowo w 2006 roku. Stare taśmy chyba zaginęły (nie mogłem się doczytać w opisie, literki za małe .... nawet w okularach). Ale te na grania z netu to oryginały (też chyba).
Pidżama Porno - Ezoteryczny Poznań
Pidżama Porno - Poznańskie dziewczęta
Pidżama Porno - Xero z kota
Dobry humor po trzykrotnym powtórzeniu Pidżamy podtrzymywałem dobrym Reef'em. Reef powtórzyłem też trzy razy (by lepiej zapamiętać). Przecież reef to podstawa. Chodzi o zespół Reef (brytole) i ich płytę "Glow" z 1997 roku. Przypominają trochę Rolling Stonesów, trochę Free, ale jak się tego słucha !! Przy tym numerze "wymiękam".
Reef - I Would Have Left You
A to był przebój (wymiękam też) !!
Reef - Place Your Hand
Za lekko było ? Teraz nie będzie ! Pierwsza płyta Rammstein (tym razem rok 1996 a nie 1997) "Herzeleid". Trochę sie ta muzyka różni od tego jak grają dziś (to na prawdę można nazwać industrialem), ale od pierwszych taktów są rozpoznawalni .... taki styl i ten "miękki" niemiecki język wokalisty (choć głosik nie za mocny) !!!!
Rammstein -  Asche zu Asche
Rammstein - Rammstein
Pozostajemy na półce z R. Płyta która zapewniła zespołowi Radiohead miejsce w czołówce brytyjskich wykonawców alternatywnych "The Bends" z 1995 roku. Chyba najbardziej rockowa płyta Radiohead, choć mnie akurat nie za bardzo przypadła do gustu. O wiele bardziej wolę następną, "OK Computer", ale to już prawdziwa perełka. Ale to że nie za bardzo lubię, nie znaczy wcale że zła. Dobra ;o)) Moje numery ulubione z płyty ? Te właśnie:
Radiohead - Just
Radiohead - Bones
Raz go rockiem, raz go bluesem, może w końcu zasypię ten jesienny dół w nastroju. Kawał głosu i kawał kobiety, to Shemekia Copeland. Debiutancka płyta "Turn The Heat Up" z 1998 roku. Przyjemnie jest słuchać takich wokalistek. Czysty mocny głos a i bluesowi muzycy nieźle pogrywają:
Shemekia Copeland - Salt In My Wounds
Shemekia Copeland - Turn The Heat Up
Shemekia Copeland - Your Mama's Talking
I znowu nałożyłem Piżamę .... Porno, a raczej włożyłem do odtwarzacza kolejną ich płytę. Tym razem reedycja płyty "Styropian" z 1998 roku. Płyta zremasterowana w 2006 roku, tym razem z oryginalnych starych nagrań. Nie ma przebojów, ale są dobre kawałki :
Piżama Porno - Antifa
Piżama Porno - Spokój w głowach
I zupełna zmiana muzyki. Byłem znowu u kolegi uwielbiającego stare brzmienia, psychodelię, Canterbury Scene, elektrycznego bluesa i dużo innych dziwnych i nie zawsze przeze mnie lubianych gatunków muzyki (n.p. niemiecka elektronika). Pożyczyłem parę płyt i będę się nimi z Wami dzielił. Na pierwszy promień Caravan z płyty "Cunning Stunts" z 1975 roku. Scena Canterbury trochę się już zestarzała i wiekowo i brzmieniowo, ale lubię czasem przypomnieć sobie te lata gdy odkrywałem różne gatunki i twarze muzyki rockowej. Ale na ich płytach można znaleźć wszystkie gatunki, od folka, poprzez rock do jazzu. Ładną melodyjną i dość spokojną muzykę. Przyznam jednak że nigdy nie byłem zbyt wielkim ich fanem, chociaż raz na jakiś czas do nich wracam (po raz pierwszy od kilku lat). Wybrałem żwawsze momenty płyty:
Caravan - Welcome the Day
Caravan - Suck In A hole
Ale przecież czasem grają tak (suita jest dłuższa o ok. 4 minuty, ale na youtube jest jej tylko tyle) :
Caravan - Dabsong Conshirtoe

Na koniec tygodnia nowość !!!!!!!!!!!!!!!
Właśnie wydany (i pożyczony) najnowszy Bonamassa. Joe nagrywa płyty jak w transie, bo to już druga w tym roku. Tym razem koncert "Beacon Theatre: Live from New York". Joe jak Joe, nie obniża poziomu, wszak jest świetnym gitarzystą. Smaczku tej dwupłytowej edycji dodają goście: Beth Hart, John Hiatt i Paul Rodgers. Joe Bonamassa śpiewa .... powiedzmy poprawnie i nieźle, ale gdzie mu do jego gości. 
Ech ta Beth ...........
Joe Bonamassa & Beth Hart - I'll Take Care Of You  
Głęboki głos John'a Hiatt'a może wzbudzić dreszcze, słychać w nim życiowe przejścia:
Joe Bonamassa with John Hiatt - Down Around My Place
Paul Rodgers to jeden z niewielu wokalistów, którym głos nie chce się zestarzeć:
Joe Bonamassa with Paul Rodgers - Fire And Water