piątek, 15 listopada 2013

Kamień spadł mi z serca ... na stopę i musiałem udać się do ortopedy ;) Głupi żart ale ja się trochę uśmiechnąłem ;) A kamień był ciężki !!
Mama zrobiła nam wszystkim niezłą niespodziankę jadąc z wizyty u lekarza rodzinnego, prosto do szpitala. Ale już jest z powrotem w domu i jak zwykle musi nad wszystkim panować i wszystkim pomagać i troszczyć się o cały świat, zapominając o sobie i swoim zdrowiu. No cóż niezniszczalny model 39 tak ma. Wszystkim nam napędziła strachu .... i sobie też ... Czy coś się zmieni ? Jak ją znam, a znam 53 lata 4 miesiące i pięć dni (stan na dziś), to chyba nie. Zdrówka MAMO !!!
A ja zacząłem w końcu wizyty u stomatologa. Doszedłem do wniosku że czas już zrobić definitywny porządek z zębami .... wyrwać wszystkie i założyć protezę, po co się męczyć :) Żart jeszcze głupszy niż poprzedni, ale jakże pociągający ze względu na brak kłopotów !! Tym razem wybrałem gabinet koleżanki z chóru, dziś pani docent. Chyba się ucieszyła gdy zobaczyła prześwietlenie bo pracy będzie moc, huk i od metra. Pójdą na to oszczędności życia więc może kupi sobie nowy samochód ? .... ależ dziś sypię tymi żartami jak ulęgałkami z rękawa na pustyni ..... Od kilku tygodni bardzo miłe panie pastwią się nade mną co tydzień, a ja może w końcu będę się mógł uśmiechać SZEROKO otwierając usta bez stresu ? Przerobiliśmy już moje stomatologiczne fobie i lęki a ja chodzę tam nawet z przyjemnością bo obsługa jest tak sympatyczna że stres gdzieś wyparował. Już myślałem że jestem taki wyjątkowy, do momentu gdy przed tygodniem pacjent który usiadł po mnie na fotelu zaczął opowiadać o swych lękach .... zupełnie jak ja. O rzesz ty w dziąsło wiercony, dowcipnisiu jeden .... ja brzmiałem tak samo żałośnie ?? A może ta sympatyczna "załoga" po prostu przyciąga takich strachliwych czarusiów ??
Uśmiechając się szeroko trochę zdrętwiałą ze względu na "odchodzące" znieczulenie, przechodzę do części muzycznej.
*****
Raporty z muzycznych przesłuchań
 Wciąż jeszcze czekają na półce płyty Kanadyjczyków z The Tea Party. Początek tygodnia to dwie następne w odtwarzaczu. "Triptych" z 1999 roku i "Tangents, The Tea Party Collections", czyli best of. Jak pisałem wcześniej, następne płyty już mnie tak nie kręcą jak te z domieszką wschodnich harmonii. Ale przecież słuchać się da !!!
Trochę wspomnień ... płyta z koncertu na którym było trochę moich znajomych, ja nie, może gdzieś tam słychać ich krzyki :) Elektroniczna ekstaza z 1984 roku (Orwell??) Tangerine Dream "Poland". Płyta wydana w 1984 roku bo sam koncert z 1983 ...
Kolejną płytą w odtwarzaczu była "Live And Dangerous" Thin Lizzy z 1978 roku. Kiedyś uważałem ją za jedną z najlepszych rockowych koncertówek ..... do czasu .... Do czasu, gdy dowiedziałem się, że panowie tak długo poprawiali ją w studio aż niewiele z koncertu zostało. Większość pochodzi niestety ze studia .... co nie zmienia faktu że jest to chyba najlepsza płyta Thin Lizzy ;) 
Thin Lizzy - Boys Are Back In Town
Thin Lizzy - Still In Love With You
Thin Lizzy - Warriors
A to nagranie karmi moje ..... no coś tam karmi ...
Thin Lizzy - Suicide
Potem było bluesowo. Mam wyraźną słabość do Fleetwood Mac, ale tego oryginalnego z Peterem Greenem. Gdy zaczynam słuchać tych bardzo starych bluesów, granych po "białemu", nie mogę się oderwać. tak było i tym razem. Dwie płyty (ale trzy CD) z boxu Blue Horizon (płyty 4,5 i 6) "Blues Jam In Chicago" (2CD) z 1969 roku i "Original Fleetwood Mac" z 1969. Blues Jam In Chicago nagrana została z prawdziwymi tuzami czarnego bluesa (Otis Spann, Willie Dixon i inni).
Fleetwood Mac - Last Night
Fleetwood Mac -Watch Out
Fleetwood Mac - Rockin' Boogie
Fleetwood Mac -Ooh Baby
Fleetwood Mac - I Need Your Love
I coś z Original Fleetwood Mac :
Fleetwood Mac - Drifting
Zdjęcie które jest zamieszczone jako tło do następnego nagrania ... to z pewnością nie jest Original Fleetwood Mac, bo nie było z nimi wówczas żadnej kobiety .... te doszły później, gdy w kapeli nie było już Petera Greena.

Fletwood Mac - Leavin Town Blues
Coś z pogranicza jazzu bluesa i rocka ? Świetnym przykładem jest płyta sygnowana trzema nazwiskami, Jimmy Haslip, Vinnie Colaiuta i Robben Ford. Bardzo dobre granie (trochę fusion) klasycznego tria (bas, perkusja, gitara). Płyta "Jing Chi" z 2001 roku.
Jimmy Haslip Vinnie Colaiuta Robben Ford - Going Nowhere
Jimmy Haslip Vinnie Colaiuta Robben Ford - Aurora
Jimmy Haslip Vinnie Colaiuta Robben Ford - Train Song
W końcu podczas jazdy zdołałem przeprowadzić terapię (?) na synu Piotrze ... posłuchaliśmy Therapy? ..... i sam się zdziwiłem ze tak mało ten zespół pamiętam, a nagrywaja do dzisiaj  (15 płyt studyjnych!!). Mocne i trochę pokręcone rockowe granie. Ma to być NOWOCZESNY heavy metal z wpływami indie ... może i jest, nie wiem, nie znam się na takiej nomenklaturze. A na tej płycie (Therapy? "Troublegum" z 1994 roku) grają tak:
Therapy? - Knives
A to nagranie zaczyna sie od słów ..."Masturbation saved my life" ... od razu je polubiłem ;)
Therapy? - Femtex
Therapy? - Nowhere
Do klika za tydzień :)
Autor: o 5 komentarzy:

piątek, 8 listopada 2013

Anegdota z zasypialni ;)

Dziś nie mam nastroju do pisania bo ktoś z bardzo bliskiej rodziny znalazł się nagle w szpitalu. Może więc tylko króciutka anegdota z zasypialni ;)

- Kurcze, jestem tak zmęczony że nie mogę zasnąć !
- To licz barany.
..............................
- Nie mogę bo jak pomyślę  o tych wszystkich baranach to się denerwuję. Wolę liczyć owce.
- To policz owce.
- Dobrze .... śpijmy.
...............................
- O kur......
- Co się stało ?
- Jednej brakuje !
- Co ? Jakiej jednej brakuje ?
- No, miałem policzyć owce. Policzyłem i jednej brakuje ......

*****
Raporty z muzycznych przesłuchań
Bardzo dobą rzeczą dla melomana są przeceny w sklepach płytowych. Trzy następne płyty kosztowały nie więcej niż 20 zł (sztuka) a przecież są bardzo dobre ;)
Triphopowy Portishead z pierwszej, świetnej płyty, "Dummy" z 1994 roku. 
Hip-hopowy The Roots śmiało przekracza granice gatunku flirtując z jazzem i rockiem. Bardzo dobra ta mieszanka .... z płyty "The Tipping Point" z 2004 roku.
I zupełna muzyczna wolta (jak to na przecenach), klasyczny punk z lat 90-tych. Przedstawiciele horror punku Misfits i pierwsza po reaktywacji (zespół rozpadł się w 1983 roku) płyta "American Psycho" z 1997. Grają trochę podobnie do Ramones.
Jeszcze trochę pokatowałem się niemiecką elektroniką i szczerze powiem nie odróżniam ich płyt, ale przynajmniej wiadomo było czego się po ich płytach spodziewać ;) Następne płyty z dyskografii Tangerine Dream "Rubycon" z 1975, "Ricochet" z 1975 i koncertowy "Encore" z 1977.
Nowe płyty Gov't Mule już mnie tak nie cieszą jak pierwsze. Nadal grają bardzo solidnie a Warren Haynes to jeden z najlepszych żyjących gitarzystów i bardzo dobry wokalista, ale czegoś tym płytom brakuje. Może mocniejszego riffowego grania? Najnowsza płyta przynosi jednak małą zmianę. Są to dwa dyski. Na pierwszym Muły grają swe kompozycje jak zwykle, na drugim te same utwory z zaproszonymi gośćmi. I ta druga płyta podoba mi się o wiele bardziej !!! Gov't Mule "Shout!" z 2013 roku. 
Muszę zaprezentować ten numer ... bo nie dość że Muły to z Dr.Johnem !!!
I może jeszcze wokalista na wskroś rockowy ... Glen Hughes ....
Amerykanie z Avenged Sevenfold bardzo mnie rozczarowują na najnowszej płycie. Kiedyś grali solidny metalcore, dziś .... szczerze mówiąc metal nie wia do mo jaki. Każde nagranie kojarzy się z jakimś innym wykonawcą i to tak daleko od siebie jak Metallica i Iron Maiden. Avenged Sevenfold "Hail To The King" z 2013 roku. Z kim kojarzą się wam te nagrania ..... to chyba nie jest trudne ....
Potem myśli hasały w rytm bardzo wolnej ... od formy ... muzyki. Ta płyta pochodzi z roku 1967, czyli z okresu gdy John Coltrane grał free jazz. Słuchając jej zorientowałem się że dobrze mi się przy niej myśli, bo ostatnio mój tok myślenia jest bardzo free i biegnie nie wiadomo w jakie rejony i jest równie "spokojny". Spróbujcie wytrzymać te kilkanaście minut minut .... John Coltrane z płyty "Interstellar Space" ... nagranej tylko na saksofon i perkusję ..
John Coltrane - Mars
John Coltrane - Leo
I na koniec płyta tygodnia, znaleziona w necie przez zupełny przypadek ... oczarowała i już jest w płytotece. Hamid Drake & Bindu "Reggaeology" z 2010 roku. Hamid jest perkusistą znanym ze sceny free jazzu łączonym z elementami world music. Tu wziął na warsztat reggae i dub i to w taki sposób że ja nie mogę się oderwać.
Hamid Drake & Bindu - Metting and Parting
To nagranie jest ostatnie na płycie i trochę inne .....
Hamid Drake & Bindu - Take Us Home

Do następnego klika .......

Autor: o 5 komentarzy:

piątek, 1 listopada 2013

Koncert Obywatela odbył się ........

Koncert Obywatela odbył się ........ oto krótka relacja.

Jako grafikę do plakatu zapowiadającego koncert wykorzystaliśmy najnowszą pracę naszego perkusisty.


Zaraz się zacznie !!!!

Stanowisko dowodzenia dźwiękiem i Miras.

Gramy i śpiewamy my.

 
Kto tak pięknie gra ??? To Tadziobas :)

 
Pomoc wokalna zawsze miło widziana.

Muzyka dodaje skrzydeł.

Premier ????

Oddolne spojrzenie na rhythmin' mana.



Najmłodsza fanka w "pogo" pod sceną .... bo na scenie gra dziadek ;))

Pomoc instrumentalna (acoustic bas) zawsze miło widziana.

Zaraz będzie Międzynarodówka ..........

Raz się gibam w górę .....

Raz się gibam w dół .....

Porozumienie wzrokowe sekcji rytmicznej.

Ciekawe czy mikrofon zmieści mi się w ustach ??

Bój to był ich ostatni .....

Ufff .... już po .....

Jeszcze tylko zdjęcie z fanami .....

I impresja basowa ...

*****
Raporty z muzycznych przesłuchań
Zacząłem rockowo, a później to już bywało różnie :)
W końcu doszedłem do najlepszych płyt Kanadyjczyków z The Tea Party. Te dwie płyty których słuchałem uważam za najlepsze w ich dyskografii (z tych które słyszałem). Bardzo lubię taki posmak orientu w rockowym graniu, a w ich muzyce jest on bardzo smakowity. The Tea Party "The Edges Of Twilight" z 1995 roku.
The Tea Party "Transmission" z 1997 roku:
Trochę polskiej muzyki filmowej ... jako urozmaicenie muzycznego menu.Sympatyczne urozmaicenie z płyty Daniel Bloom "Muzyka filmowa". Wydawnictwo zawiera trzy płyty, tę wymienioną w tytule i dwie składu Physical Love (muzyka do filmu Kallafiorr i S.O.S. Kosmos), którego liderem jest Daniel Bloom. Dużo elektroniki, popu i trochę jazzu ...
I powrót do rockowego łojenia ale z umiarem. Płyty solowe które nagrywa Serj Tankian może i są niezłe, ale niestety nie jest to już System Of A Down ... a szkoda. Nie to żeby mi się nie podobały ale jednak ....brak mi tych mocnych odjazdów. Serj Tankian "Elect The Dead" z 2007 roku:
Takie płyty jak następna też budzą moją ciekawość i raczej nie zawodzą. Jazz wykorzystujący muzykę etniczną, tym razem żydowska (żydów sefardyjskich). Bardzo cieszą i wciągają mnie te dźwięki. Polsko-izraelsko-belgijski kwartet Nor Cold z płyty wydanej w tym roku. Jedyne nagranie znalezione w sieci :
A przepraszam .... na soundcloud jest jeszcze jedno nagranie :
Kolejna płyta to też jazz inspirowany muzyką żydów sefardyjskich. Polska grupa Hera z perkusistą (?) Hamidem Drake .... chwilami totalny odjazd .... oj daje się słuchać !!!! Nagranie z Kraków Jazz Autumn Festival 1.11.2012. Hera with special guest Hamid Drake "Seven Lines" wydana w 2013 roku .... ale ponieważ nie mogę nic znaleźć w sieci, z tej płyty, to oddzielne nagrania Hery i Hamida Drake i wyobraźcie sobie połączenie tych stylów ;)
Hera - koncert w Dragonie 21.11.2010
Hamid Drake & Bindu - Meeting and Parting 2
Potem było dość ostro dźwiękowo i słownie. Muzyka za którą nie przepadam, ale jeśli coś mnie zainteresuje to nie unikam. Mieszanka hip hopu, industrialnej elektroniki, noise/dub. Dość eksperymentalne i chwilami nieprzyjemne, dla niewprawionego ucha, dźwięki. Muzyka która niewątpliwie może dać niezłego kopa .... Ten wykonawca to Techno Animal i płyta "The Brotherhood Of The Bomb" z 2001 roku.
Techno Animal -  Cruise Mode 101 feat. Rubberoom
Techno Animal - Robosapien
Ten numer na prawdę POLUBIŁEM !!!!!
Techno Animal - Piranha feat. Toastie Taylor
I wróciłem do korzeni amerykańskiego punk rocka. Grupa która nie brzmi jak zespoły punkowe choć niewątpliwie jest z tym nurtem związana. Amerykański TELEVISION nagrywał i grał z minimalnym wykorzystaniem efektów. Brzmienie miało być jak najbardziej naturalne i ...... dobrze im to wychodziło ;o)) Nie wiem jak wam się podoba, ja do dzisiaj słucham czasem z przyjemnością. Television i płyta "Marquee Moon" z 1977 roku.
Television - See No Evil
Television - Venus
Television - Prove It
I znowu muzyczny zwrot. Grupa której pierwszej płyty słuchałem już w zeszłym tygodniu. Współczesny rock progresywny ożywiający tradycje starego art rocka i robiący to na na prawdę niezłym poziomie. The Tangent i dwie płyty "The World That We Drive Through" z 2004 roku i "A Place In The Queue" z 2006:
The Tangent - The Winning Game
The Tangent - A Place In The Queue
I na koniec powrót do korzeni muzyki rockowej, czyli bluesa. Z tym że białego i granego na wysokim poziomie technicznym z dużą domieszką rocka. Robben Ford bardzo dobry gitarzysta .... wokalista już nie taki dobry. Pierwsza ze słuchanych płyt ""Handful of Blues" (dwa pierwsze linki) z 1995 roku bardziej bluesowa podobała mi się dużo bardziej niż "Blue Moon" z 2002.
Robben Ford - Chevrolet
Robben Ford - Running Out Of Me
Robben Ford -The way You Treated Me

 Do klika za tydzień ....
Autor: o 5 komentarzy:
Subskrybuj: Posty (Atom)